Tripping the USA

DE VOORBEREIDING

Al enige tijd zijn wij van plan om een motortrip door de VS te maken. 26 april j.l. ging dat dan ook gebeuren, we vertrokken die dag naar Los Angeles om daar de volgende dag aan een trip door het zuidwesten te doen. Toen wij de reis aan het voorbereiden waren zijn we, net als de meesten onder ons, naar een kant en klare reis gaan kijken. Al snel kwamen we er achter dat we toch liever e.e.a. zelf wilde regelen, mede omdat we dan niet afhankelijk zijn van een voorgeprogrammeerde reis. De trip zal in grote lijnen gaan van Los Angeles naar de Grand Canyon - Las Vegas - San Francisco - en weer terug naar Los Angeles. We zullen door 3 staten rijden te weten California, Nevada en Arizona. Wat we wel geregeld hebben via Eagle Riders Benelux zijn de vlucht, de motoren en de eerste en laatste overnachting in LA. De overnachtingen omdat dit gewoon goedkoper is, en de vlucht omdat dat niets uit maakte. Eagle Rider Benelux kan ik iedereen ten zeerste aanbevelen, wij zijn door Hans Tattersall aan alle kanten zeer goed geholpen met oa tips voor de routes. hotels, places to see, enz. De trip start bij Eagle Riders in Los Angeles.

Donderdag 26 april 2007 Daar zitten we dan.... in Los Angeles! De reis is goed gegaan, zonder vertragingen. De tijd van de " overstap" , te weten 2 uur in Chicago, was precies lang genoeg, had niet korter mogen zijn. Dit omdat de controle (was natuurlijk geen verrassing) nogal wat tijd in beslag nam.... tot en met de schoenen (ja, getverderrie :-( iedereen moest met zijn sokken of nog erger met de blote voeten over dezelfde 20 meter lopen, jek) moest alles door de scanner. Maar natuurlijk ook wel een veilig idee. Heerlijk geslapen in het Sheraton (natuurlijk veeeeel te vroeg wakker; het is hier maar liefst 9 uur vroeger) en over een half uurtje komt de taxi om ons naar Eagle Riders te brengen, alwaar we de motors op gaan halen, en dan........... OFF WE GO!!!! 

Vrijdag 27 april Deze ochtend dus de motors opgehaald, bij Eagle Rider. Adrie heeft een spiksplinternieuwe Fatboy, met 8 mile op de teller...... 1600 cc, 6 versnellingen, 200 achterband... (breed!!) en dat is dus enorm tof. Hij rijdt als een trein. Mijn motor is een Lowrider (2006) geworden (dat was nog even een verassing). 1400 cc ook 6 versnellingen, ook een 200 achterband. Hij rijdt echt heer-lijk! Voel me er helemaal op thuis. De forwards zijn voor mijn voeten echter alleen haalbaar als ik zo ongeveer op de tank ga zitten, en dat zou wel erg wauzig staan :-( dus doe ik dat maar niet. Ja oke de motor is ook wel erg grrroooot :-)) Van Los Angeles uit zijn we naar Palm Springs gereden, super mooie stad, heel chique. Van daar uit naar Blythe. In totaal hebben we vandaag 240 mile gereden, maar het rijdt hier zo fijn, no problem. Het uitzicht na Los Angeles (druk!! Maar wel tof) tot Blythe was zand, zand, zand en bergen, bergen, bergen.... oja en windmolens, waarvan we de reden natuurlijk ook duidelijk voelden. We moesten ons soms wel met 6 handen en voeten vasthouden, maar ook dat was leuk! Het was heel indrukwekkend hoe groots en wijds het uitzicht tijdens deze trip was.De mega monster trucks welke er heel veel rijden, lijken op die wegen gewoon ieniemini vrachtwagentjes. De weg van de tegenliggers lag zo'n 100 meter verderop..... om je een ideetje van de grootte te geven van de highway in the Palm Desert. Overnacht in Blythe, klein plaatsje, gezellig. Leuk zitten kletsen met heel aardige Amerikanen. Want ze zijn echt allemaal supervriendelijk, we worden overal waar we stoppen wel aangesproken en het lijkt wel of iedereen hier glimlacht :-)

Zaterderdag 28 april 2007 Vanuit Blythe naar Hope (of all places) gereden, inmiddels zijn we in de iets groenere wereld beland, maar nog niet super groen. In Hope gelunched, bij een super Amerikaans tankstationnetje met eetgelegenheid(je). Het ding stond echt helemaal alleen in deze ook al verder onbewoonde wereld, naast een Cowboy museumpje. Vanuit Hope naar Prescott gereden, en inmiddels zitten we in een supergroene omgeving. Ongeloofelijk mooi, een heel eind omhoog de bergen in, met heel veel (heeeeeel veel) scherpe bochten. Aangekomen in Prescott veroverde dit plaatsje meteen ons hart, en alhoewel het pas 1400 uur was, zijn we daar gebleven. Hier hangt een cowboy-indianen-hippies-kunstenaars-harley (veel, heel veel Harleys) sfeertje, en gedurende de dag bleek dat een heel goede keus. In een authentieke saloon uit 1870 gedineerd, met live country muziek. Daarna een andere saloon binnengevallen, (the Bird Cage Saloon) waar toevallig een ontzettend goede band speelde.... we vielen met onze neus in de boter. Vandaag 180 mile gereden. De geplande route klopt niet meer, maar met de enige reden dat het allemaal zo lekker gaat! (plus de ene woestijn op de andere lijkt ;-)

Zondag 29 april 2007 Vanuit Prescott zijn we door de bergen naar Jerome gereden, over een ontzettend mooie route. (bergen-groen-bochten). Daarna door naar Sedona, Redrocks. Dit was een heel gezellig plaatsje, gelegen (dus-) tussen rode rotsen, adembenemend! Na Sedona naar Flagstaff door de (wederom) bergen en bossen, via een hele mooie route. Daarna via een oersaaie, heueueueul lange route naar the Grand Canyon. De Grand Canyon was natuurlijk heel indrukwekkend om te zien. We zijn zelf blijkbaar ook een toeristische atractie; overal waar we komen, worden we vaak op de foto gezet, met of zonder hen zelf erbij. Adrie was toen we vertrokken en bij de motor stond aangesproken door een familie uit India -ik moest natuurlijk toch nog wat extra foto's maken- en toen ik daar dus iets later aankwam zei een India-man in Bollywood-Engels: "so, you are the lucky lady? You must be a very lucky lady!" en keek en knikte naar Adrie en zijn motor. Toen hij zag dat ik zelf naar "mijn" motor liep, vielen zijn zwarte ogen zowat uit zijn kassen, geweldig om te zien. What!?!?! You are driving yourself?? Dat was echt wel lachen, en de jongste dochter begon meteen te vragen of het niet erg zwaar was en zo, en wilde meten achterop....voor de foto natuurlijk. Ik wil dat gezicht van die man nooit meer vergeten, daarom vooral schrijf ik dit ook in dit verslagje, het zou pas echt grappig zijn geweest als je het had gezien en vooral gehoord. Vanuit the Grand Canyon naar Williams, gelegen op route 66. Daar in een restaurant gegeten wat voorheen een refill-station was (1930), ontzettend leuk rock & roll! Heel leuk authenthiek plaatsje. Deze dag hebben we 223 mile gereden.

Maandag 30 april 2007 Vanuit Williams over route 66 via Seligman (weer een leuk plaatsje!) naar Kingsman. Onderweg zijn we gestopt bij Hackberry, hier staat een winkeltje met een oude Corvette voor de deur. Dit winkeltje is al diverse malen op de TV geweest in programma's over de route 66. Toen naar Kingsman, via Hoover Dam, en daarna.... naar Las Vegas. We slapen in New York, New York, op the Strip. Adrie vroeg nog om een room with oceanvieuw maar die waren volgeboekt. (Daahhh) Gisteren gegeten in....natuurlijk....... het Harley Davidson Cafe!!!! Het was sinds Los Angeles al warm, (weerrecords verbroken) en het wordt alleen maar warmer en warmer en warmer.... and we love it!! :-)) Deze dag hebben we 237 mile gereden.

Dinsdag 1 mei 2007 Inmiddels heb ik in voorgaande dagen enkele dingen aangevuld; de eerste keer dat ik (Esther) ging schrijven had ik een Kluk-Kluk achter me zitten (oke, die ik gevraagd had even pauze te houden) maar dat zat toch niet helemaal relaxed, en de tweede keer was in Las Vegas, waar het 1 USD per minuut kostte, en je dan toch ook niet denkt ik zal eens uitgebreid verslag geven ;-). Vandaag, dinsdag dus, hebben we een " vrije dag" in Las Vegas. Dus wat ga je dan doen? Rondje motorrijden natuurlijk :-). We zijn naar Harley Davidson Las Vegas gegaan (de grootste ter wereld). Het was er meer kleding en aanverwante artikelen dan Harley Davidsons, dat is het verschil met de HD shops in Nederland. Veel kleding en accesoires, weinig motoren en bij ons juist andersom. Wel leuk om eens geweest te zijn natuurlijk. Daarna naar Arlen Ness gereden, een beroemde custom builder. Daar stonden drrrroooooommmm motoren! Wauwie. Daarna naar Hard Rock Cafe gegaan om te lunchen en om dat eten te verbranden een rondje the Strip gedaan. (oke, oke, op de motoren wel te verstaan). De motoren ook hun rust gegund en in New York New York (het hotel dus) geparkeerd, en gaan shoppen... Las Vegas is ook al is het super toeristisch, super tof om in rond te hangen. Er is nogal wat bijgebouwd sinds 4 jaar geleden, toen we er ook waren. En ja hoor, we hebben " onze" Hans Klok zien hangen op levensgrote billboards, wel tof voor hem hoor. We hebben deze dag maar liefst 22 mile gereden.

Woensdag 2 mei 2007 Vertrokken uit Las Vegas :-( , maar een geweldige tocht gehad, door Death Valley. Eerst door Amargosa Valley, en toen Death Valley in. Gestopt in Furnace Creek Area, alwaar we gelunched hebben. De temperatuur was volgens een local over de 110 F. Gemiddeld -wij waren vroeg in het seizoen- is het daar zo'n 126 F. (76 C) Onderweg leek het nog warmer, ik heb nog nooit zo'n warmte ervaren...... heerlijk!! (Later bedacht ik me dat dat niet helemaal waar is. Toen we op de Fillipijnen eens een eilandje bezochten was het daar ook zo heet-heet, en zonder ook maar een zuchtje wind) Gelukkig vinden wij het alletwee heerlijk, die warmte. Iets minder (maar ook weer goed voor ventilatie) was dat het - weeeeer een record - enorm hard waaide, zo'n 50 mph. Vooral in de bochtige bergachtige gebieden (het was heel wisselend, dan weer bergen, dan weer vlak) was dat hard werken! Het leek wel of je soms in de Hully Gully zat. Maar harstikkke tof, en een wonderbaarlijk mooi gebied, Death Valley. Door Stovepipe Wells gereden, en bij Mailpais Mesa eruit. Death Valley: - Warm! Kokend, zinderend heet. - Dieptes....., hele diepe, diepe dieptes. En niet onregelmatig zonder vangrail. - Zandstorm.... die precies de weg overstak toen wij er over heen reden. (We zagen dat vanuit de verte al gebeuren; het zal toch niet precies.... nee, wij zijn er eerder..... of toch niet....? Nee dus.)Zandhappen! Adrie vond van niet, maar voor mij was dit tot nu toe de absolute topper-route. Ik vind het vergelijkbaar met duiken in de Fillipijnen, wonderschoon maar je moet wel een Bikkel zijn!! Na 255 mile gereden te hebben, overnacht in Lone Pine. Het wordt saai, maar ook dit was weer een geweldig leuk, super authenthiek Amerikaans stadje. Beroemd om de vele Westerns die er gemaakt zijn. Rawhide, Tycoon, Lone Ranger, How The West Was Won, maar ook Star Trek Voyager. Mensen zoals Mel Gibson, Steve mc Queen, Errol Flynn, John Wayne etc etc hebben hier rondgehupseld, grappig. Gegeten in Bonanza, en daarna naar Jack's Saloon gegaan.

Donderdag 3 mei 2007 Vanuit Lone Pine op weg naar de enige open route door Yosimety.... dachten we. Ook al hadden we de avond ervoor nog geinformeerd of de pas open was, helaas, alle drie de passen waren gesloten! Na 65 mile richting de passen te zijn gereden staan in Bishopp dan van die vrolijk flitsende boards je deze boodschap om de beurt te geven..... pas 1: closed....pas 2: closed...... pas 3........closed!! Whoops! Dat was even pech hebben, er was juist deze nacht 5 tot 6 inch sneeuw gevallen. 65 mile terug naar... Lone Pine. Wel een mooie route, maar k-k-k-k-koud!! En moesten we hem nog terug ook! We hadden ook verder door kunnen rijden, maar naar alle waarschijnlijkheid pastte die qua tijd niet zo goed, dus dan maar terug. Enfin. Lone Pine dus, en vanuit daar naar Tehachappi. Ook deze route, en vanuit Tehachappi naar Bakersfield, was niet echt prettig, of eigenlijk gewoon echt niet prettig. Kou lijden was het. Adrie keek niet blij (wat ik van zijn gezicht kon zien dan) en ik bibberde soms ik zo hard dat heel m'n motor meebibberde. En nee, we reden niet meer in ons midzomerkloffie, maar in waarachtig wintermateriaal qua kleding.... het was vast ook wel het verschil van De Voorgaande Dagen, waardoor het nog kouder leek, maar hoe dan ook, we ervaarden het als KOUD! Maar....we hebben onszelf al de titel als Bikkel gegeven dus zal er verder niet over mutsen :-/. Aangekomen in Bakersfield hadden we 302 mile achter onze wielen. Verder verliep deze dag uitermate vrolijk voor vooral Adrie. Waarom? Wel we gingen na het eten en voor het slapen nog even langs een winkel om wat snackkies en drankjes in te slaan. Adrie twee blikjes bier, ik Cranberry-juice.Vraagt de kassajuffrouw aan Adrie: "are you over thirthy?" Adrie meteen (alsof dat mens dat wat kon schelen, zo zag ze er in ieder geval niet uit) wat vraag je me nou? Je mag hier dus wel met je 16 het leger in, met je 17 doodgeschoten worden in Irak en je moet 30 zijn om twee blikjes bier te kopen? Juffrouw haalde inderdaad haar schouders op, ik brabbelde nog hey she can't help that, maar Adrie was verbaasd, heul verbaasd. Pas toen ik hem buiten vroeg of hij wel realiseerde dat die juffrouw vroeg of hij over de 30 was, verdween zijn bui als sneeuw voor de zon, en ik dacht, O my God, dit moet ik nog lang horen ha ha ha. Ik kreeg gelijk.

Vrijdag 4 mei 2007 Van Bakersfield naar Fresno (HD shop bezocht) naar Lodi gereden. Dit was onze 3e en gelukkig laatste dag dat het kouwig en bewolkt en winderig was, maar we mogen heel blij zijn dat er deze dagen geen drupje uit de -vooral vandaag- soms donkergrijze wolken gevallen is. Dus, we zijn nog streeds blij! Eigenlijk was het alleen 's morgens niet zo'n mooi weer, 's middags werd het mooier en mooier en mooier. Deze dag 249 mile gereden, over, alleen maar, Highway 99.

Zaterdag 5 mei 2007 Vandaag van Lodi naar San Fransisco. Binnengekomen over the Golden Gate Bridge, toch leuk :-) Adrie reed blindelings naar Van Ness en Lombard Street, want "daar waren we toch al geweest" Ja hallo wel een paar jaar terug he. Het weer is hier weer zoals we gewend waren, heelrijk lekker warm en zonnig. Warmer en zonniger dan normaal. Verder gewandeld en een beetje rondgehangen, (zie foto's later) gelunched bij Joe's Music Bar met live music, 's avond gedineerd (nou ja, gedineerd; gegeten) in Hard Rock Cafe, met wederom live music. Hier speelde een band die deelnam aan the Battle of the Bands (Mind Riott). Ons zei het niets, en als ze coverden klonk het mooi en lekker, maar deden ze dat niet, dan klonk het meteen ook niet. Vele bezoekers onder ons echter hadden de tijd van hun leven blijkbaar, ze schreeuwden echt de longen uit hun lijf. Leuk sfeertje dus! Vandaag was een kort ritje; 107 mile.

Zondag 6 mei 2007 We logeren in San Fransisco een nachtje langer; veel te leuke stad :-)). Te weiten aan Van Ness. Heel dichtbij het hele gebeuren. 5 minuutjes lopen maar. Desalnietemin heb je toch de drang weer op die motors te stappen, dus wat deden we weer.... de volgende rit: Alomo Square (tja, je blijft toerist he. Later hebben we het goedgemaakt zoals je zo zal lezen) - Haight - Golden Gate park - Great Higway (langs de kust) - 46st street (nu hebben we het goedgemaakt, een "gewone" wijk in gereden, en gezien hoe de "gewone" (slijmkikkers!!!) mensen wonen) - Sunset Boulevard - Presidio Park - Crissy Field (uitzicht op, ja hoor daar issie weer, the Golden Gate Bridge) . 's avonds weer gaan wandelen en verrast met een prach-ti-ge zonsondergang. Ja ja, tuurlijk heb ik daar foto's van :-) We hebben vandaag 32 mile gereden. Even gestart en weer uitgezet dus ;-)

Maandag 7 mei 2007 Adrie is nog steeds aan het nagenieten van de "are you over thirty" vraag terwijl ik voor de rest van mijn vakantie gefrustreerd ben, zeg hee. Gaan we een half uurtje na vertrek uit San Fransisco tanken, denk ik ga ik meteen maar even een plasje plegen. Loop ik naar het los van het tankstation staande gebouw met de toiletten, hangt er tussen de "men" en "women" doors een bel waar je eerst op moet drukken zodat de cashier de deur voor je opent, wordt de "men" 's door opengedaan voor me..... heb eerst nog twee keer demonstratief aan de "women"'s door staan rukken en beledigd om staan kijken naar de camera maar de boodschap kwam niet aan. NOU!!! Ik heb wel geen lang -extension- blond haar en nepborsten en nosejob laten doen en te gebleekte tanden zoals haast iedereen hier (oke ik overdrijf, maar ben een beetje sensitive nu) maar lijk toch ook niet op een kerel zeker :-((( Maar goed ik dacht dan kunnen jullie het krijgen zoals jullie willen dus heb er lekker naast geplast. GRAPJE!!! Op naar Highway 1!! Of eigenlijk, meteen op Highway 1, want die begint al in SF. Het was prachtig mooi weer, geen wind, lekker zonnetje, lekker warm... In Monterey gelunched (ik durf het haast niet meer te zeggen. Maar, leuk!) Toen naar Carmel, en maar genieten van die prachtige Highway 1. Die is echt zo mooi! Langs de kust, soms een klein bochtje er van af, maar dan door prachtige straten en bossen, werkelijk heel mooi. We belandden in het plaatsje "Ragged Point", en hebben daar overnacht in een prachtig helemaal in zijn uppie liggend motel, het leek wel een rustoord. Mooie bergen aan de ene kant, vanuit de kamer uitzicht op de oceaan, mooie sunset (again), en rust, rust en rust. Oke we hadden er waarschijnlijk niet erg lang moeten blijven om juist niet gek te worden, maar voor een nachtje was het wel relaxed, De massage voor USD 150 per persoon (voor een uurtje!!) hebben we maar achterwege gelaten en daarentegen een paar extra teugen frisse lucht naar binnen gezogen. En, oja, het mensroom-ding -bijna- vergeten omdat ik een kolibrie prachtig op de foto heb gezet :-)))) Deze dag hebben we 200 mile gereden.

Dinsdag 8 mei 2007 Vlak na ons vertrek uit Ragged Point op een plek beland, waar honderden zeeleeuwen lagen te snurken. Sta-pels (letterlijk en figuurljk) gewoon! Af en toe een blafje, dan jezelf weer onderstrooien met zand, dikke zucht vanwege die inspanning, en dan weer verder snurken.... tjonge jonge. Er liepen daar ook heel erg veel Knabbels en Babbels rond, en jullie begrijpen het al, ik (Esther) ga hier meer en meer uit mijn dak met fotograferen. Adrie is wonderbaarlijk geduldig deze vakantie en daar ben ik hem wel dankbaar voor. Hij denkt waarschijnlijk ook wel, ze zal verdorie zo veel mogelijk die nieuwe dure lens gebruiken ha ha. Nou wacht maar , het gaat een mooi album worden! Net op de motor gestapt zat er nog een heel mooi snoezelig klein giertje op een paaltje, maar toch maar niet afgestapt en hem zijn (en mijn) rust gegund. Naar Morro Bay gereden, hier hebben we gelunched. Op onze eerdere reis al eens overnacht, dus dat was wel leuk om weer terug te zijn. Via Lompock naar Carpinteria, Santa Barbara waar we overnacht hebben. Deze dag hebben we 197 mile gereden. Woensdag 9 mei 2007 Onze laatste dag, getverderrie, het leek allemaal zo lekker langzaam te gaan omdat je zo ontzettend veel ziet, en nu is het dan ineens de laatste dag! Het is niet anders. Het was een relaxte cruise, en een kijk en hang dagje. Vanuit Carpinteria via Ventura naar.... Santa Monica, Malibu, Venice Beach..... vooral in Venice Beach zijn we lang blijven hangen, lekker geslenterd en gelunched. Een leuk plaatsje om dat te doen! Veel kunstenaars en muziekanten bieden hun waar aan aan het mooie met grote palmbomen begroeide strand. Haren werden gewoon op de boulevard, voor the Gym, geknipt door de kapper. Basketballende sportievelingen, fitnessende mannen, (roller-)skatende knappe mensen, alles was er weer aanwezig. Leuk! Maar toen.....moesten de motoren terug naar Eagle Riders in Los Angeles..... snuf. Adrie had de weg waaraan deze lag supersnel gevonden, (snap er echt niks van) alleen we waren bij ongeveer nummer 3048 terwijl we bij 11086 moesten zijn.... dat scheelde een minuutje of 30. Maar, netjes op tijd (met pijn in ons hart) de motoren in kunnen leveren. Niet te lang naar gekeken want hoe langer ik dat deed hoe meer ik het gevoel kreeg dat ik naar een zielig klein puppie met grote bruine traanogen en hangende oren keek wat ik alleen achterliet in het bos aan een touwtje. In de regen. En modder. Vies en ongewassen, maar nog wel net zijn buikje volgetankt. Maar verder helemaal alleen. Gezien de man van Eagle Riders zei dat ze morgen alletwee alweer verhuurd waren was dat beeld gelukkig al weer snel weg. Vandaag 100 mile gereden. Alles bij elkaar, 2325 mile ofwel 3741 Km gereden. Veel? Nee hoor. If we have to explain, you would'nt understand..... 21 keer ( is x 2) getankt, in totaal ongeveer 85 gallon ofwel 322 liter. Dit komt neer op 1 op 23,24. Niet echt mileubewust, met twee motoren moet je natuurlijk ook dubbel tanken, maar daarentegen hebben we wel zonder mileubelastende middelen duizenden insekten tijdens het rijden gevangen, en gewoon 's avonds met water van de helmen en jassen afgespoeld. maakt het wel een beetje goed he Het was een hele, hele mooie vakantie. Bekijk ook de foto's op deze site, en er komt natuurlijk ook een mooi album en een filmpje. Voor de liefhebbers ;-) Donderdag 10 mei 2007 Gisteravond langer in het Sportscafe van het Marriot (waar we sliepen) blijven hangen dan we van plan waren, maar het werd zo reuze gezellig. Leuke Amerikaan ontmoet die zowel in Ohio als in Fort Myers woont (op een Golfcourse) alwaar we uitgenodigd zin. Op een gegeven moment vertrok hij, maar kwam 10 minuten later terug omdat hij zich afvroeg waarom hij in Godsnaam naar bed wilde als het beneden zo gezellig was en die belangrijke zakelijke bespreking de volgende dag was hem ineens worst. Lachen! Fort Myers, 5 minuten van Sannibel Island, niet gek.... en bovenal een aardige man die ons samen met zijn vrouw (was er wel niet bij maar ja) graag zou willen ontvangen. Wie weet! Heeeeeeeeeerlijk geslapen in een droombed, heb het nog even opgezocht in de info wat voor een bed het was, inderdaad te bestellen op shopmarriot.com voor USD 3080,=. Ja, dat mag wel lekker liggen zeg. Helaas stond de wekker op 04.00 uur vanochtend..... maar er is een tijd van komen en gaan. En thuis is het ook leuk :-) Voor het volledige voorbereidingsverhaal en alle foto’s kan je hier bekijken.