Thailand 2005

Omdat we eens wat anders wilde doen zijn we in 2005 een reis gaan plannen naar Thailand. Geen zee en strand maar richting Chiang Mai en dan op de motor. Begin november vlogen we via Hong Kong en Bangkok naar Chaing Mai in Thailand. Ondanks dat we de reis op grote lijnen hadden gepland ging het de eerste dag al mis. We zouden een nacht bij een Nederlander slapen die in Chaing Mai een pension en een restaurant had....Helaas na een klein uurtje zoeken sloeg de vermoedheid van de reis flink toe. Dus maar het eerste beste hotel binnen gestapt en een kamer voor een nacht geboekt. De volgende dag vroeg op pad naar Mr Mechanic (4 Soi 5, Moon Muang Road, Chiang Mai. Tel: 053214708).... eenvoudiger gezegd dan gedaan. Het duurde alweer een flink uurtje voordat we de zaak gevonden hadden. Mr Mechanic stond al op ons te wachten. Na een korte uitleg vertrokken we op twee crossmotoren. Carina op een Honda Degree 250 en ikzelf op een Honda Baja 250. Echt veel tijd om aan de motoren te wennen hadden we niet...Chaing Mai begint al een beetje op Bangkok te Lijken en het krioelt in de stad van de Tuktuk’s, auto’s en motoren.

thailand1

Eenmaal de stad uit ging het een stuk beter. Vlak buiten de stad kwamen we al een grote groep Thaise bikers tegen. Idereen leek richting Pai te gaan....wij ook... Eenmaal de grote weg af en in het binnenland aangekomen genoten we van al de schoonheid....mooie natuur...watervallen....tempels..te veel om op te noemen. Na een korte stop voor een thaise maaltijd verder getrokken richting Pai.

thailand2

Op dit stuk sloeg het noodlot echter toe. Carina viel in een bocht en bezeerde haar knie. Oorzaak was waarschijnlijk een bocht met veel grind en vermoeidheid van de vele indrukken en lange reis. Enkele Thaise mannen waren direct gestopt toen ze zagen dat Carina gevallen was...na een korte uitleg van het ongeval stelden de mannen om ons naar het ziekenhuis in Pai te brengen om Carina’s wondjes en knie na te laten kijken....dus hup....Carina in de laadbak van een pickup en een vreemde thai op de motor van Carina en richting Pai. Eenmaal in Pai aangekomen bleek daar een groot feest aan de gang te zijn. Eenmaal per jaar wordt een groot popconcert in Pai gehouden en komen mensen uit heel Thailand dit festival bezoeken....en alle hotels zitten dan propvol...na een bezoek aan het ziekenhuis dus maar op zoek gegaan naar een slaapplaats....In Pai was alles vol dus maar naar een resort buiten het dorp gegaan. Ook deze bleek vol te zijn...en tot overmaat van ramp deed een van de motoren het niet meer. Uiteindelijk met hulp van een engels man een slaapplekje gevonden.....en dit was dag 1. Carina wilde de volgende dag wat uitrusten van de lange reis en haar val. Dus maar richting Pai gelopen om de motor te laten repareren....met wat handen en voeten een zaakje gevonden die de motor wel weer aan de praat kon krijgen....Met handen en voeten uitgekomen op een prijs van 9. Zelf vond ik 900 bath ( =18 euro) een beetje veel (...voor thaise begrippen)....maar je wilt toch de tocht afmaken. Na drie uurtje terug gekomen...en de motor liep weer als een zonnetje...toen ik moest afrekenen bleek ik maar 90 bath te moeten betalen (heerlijk zo’n land). De rest van de dag een beetje genoten van de omgeving. Omdat Carina ook nog wat van de omgeving wilde zien zijn we de derde dag ook nog in Pai gebleven....een in de bergen gelegen klooster en hotsprings bezocht. Een mens komt helemaal tot rust in deze omgeving.

thailand3

Op dag vier was het weer tijd om door te rijden richting Mae Hong Son. De weg tussen Pai en Mae Hong Son staat bekend als de weg van de 1864 bochten....en dan hebben ze nog niets gezegd over de staat van die weg

thailand4

Vlak na het regenseizoen was er hier en daar een stukje weg kapot volgens de inlanders. De eerste drie uur reden we dus over onverharde weg van stenen en gravel door bergen en dalen. Prachtige natuur maar het rijden op deze wegen vergde de nodige consentratie (we zijn namelijk chopperrijders en we hebben totaal geen off-road ervaring). Toen we eenmaal weer op een gewone weg terecht kwamen was het een waar paradijs. Bergen, dalen, water, kleurige planten en bloemen.......te mooi om snel voorbij te rijden.

thailand5

Na een vermoeiende dag uiteindelijk aangekomen in Mae Hong Son waar er zowaar nog plaats was in het door ons uitgezochte resort. Het resort lag tussen de rijstenvelden en had een geweldig rustige uitstraling. De volgende dag even op de motor naar de stad gereden om de plaatselijke markt te bezoeken. Tegen de gewoonte in met zijn tweeen op een motor en in een korte broek. Mae Hong Son had een typische Thaise markt met raar ruikende etenswaren en veel felle kleuren. Op de terugweg naar het resort nog even gestopt voor een kopje koffie. De zaak bleek van een yhaise vrouw te zijn die over heel de wereld kennissen had zitten. Na een gezellig gesprek wist ze ons te overtuigen om een dorp van de Lang nekken te bezoeken. Niet het grote dorp maar een kleinere waar minder toersiten kwamen. Na een paar korte aanwijzingen een bospad de bergen in genomen. Na een scherpe bocht reden we bijna tegen het achterwerk van een olifant. In dat gebied worden er namelijk nog al wat tochten op olifanten voor toeristen gemaakt. En deze olifanten liepen hier dus kennelijk gewoon los. Terwijl we op de motor voorbij reden had ik het gevoel dat de olifant zijn hoofd draaide en met zijn sleurf vlak over mijn helm ging....De weg leek steeds slechter worden en met enige regelmaat mosten we door riviertjes rijden om verder te kunnen. Maar we hadden er nog steeds zin in.

thailand6

Op een gegeven moment reden we een bocht om en zagen een slagboom en wachtershuisje staan. Ik draaide mijn hoofd en vroeg aan Carina of ze haar pasporrt bij had omdat we de grens over gingen (grapje...bijna altijd leuk) Vrolijk reed ik door en ging net een heuveltje af om een reviertje over te steken...carina draaide zich op dit moment om een keer nog een keer naar het wachtershuisje....door deze beweiging ging de motor schuiven en we vielen om in het riviertje. Bij deze val raakte ik met mijn blote rechterbeen het blok....auw...een flinke brandwond. De vellen hingen er gelijk aan. De motor deed het echter nog....;en ik kon nog rijden ......toch maar besloten om terug naar de stad te rijden. Gelijk wat brandwonden zalf, verband en schoonmaak spullen ingeslagen..... De rest van de dag maar een beetje rond gehangen en lekker gegeten. Omdat we toch nog de omgeving wilde zien een dagje een gids met een auto gehuurd. Alsnog de lang nekken bezocht. Verder de nodige tempels, kuurorden en watervallen bezocht.

thailand7

Omdat Carina nog steeds last van haar knie had en mijn been toch ook niet helemaal toppie was de rest van de route gelaten voor wat hij was. Via het resort hebben we 2 thaise mannen geregeld die in een dag te motoren terug brachten naar Chiang Mai. Zelf boekte we een inlandse vlucht richting Chiang Mai. In Chiang Mai en omgeving hebben we de laatste 2 dagen door gebracht. S’avonds bleken we geluk te hebben door aanwezig te kunnen zijn een thais volksfeest. Zelf lieten we nog een ballon op die al brandend in de nacht verdween.

thailand8

Uiteindelijk hebben we 10 dagen in Thailand verbleven en de tijd van ons leven gehad. De rust en de vriendelijkheid die vele thaise mensen uitstralen is geweldig en het binnenland is geweldig mooi. De tempels en de vele eethuisjes maken het geheel af. Ondanks de ongelukjes wilde we, nog voordat we in het vliegtuig zate, nog minimaal een keer zo’n trip maken.